Welkom!

Dit is mijn leven.

Volg Juliette Somers

Hoe kwam ik terecht op Ibiza?

Sinds april 2014 wonen Rens en ik op het prachtige eiland Ibiza. Na een heerlijke vakantie trok het eiland ons zo dat we besloten om er in ieder geval een jaar te gaan wonen. Maar wat trok ons zo aan van Ibiza? En waarom besloten we te blijven na dat jaar…

Het was begin 2013, een jaar waarin we allebei na een vakantie op Corfu los van elkaar uitgesproken hadden dat we ons zelf best eens in het buitenland zouden zien wonen. De kriebels waren er blijkbaar al. We boekten een vakantie naar Ibiza voor september 2013, al voordat we er waren geweest hadden we het idee dat dit  best eens een eiland voor ons zou kunnen zijn. We hadden er tenslotte al zoveel mooie dingen over gehoord en gelezen.

Eenmaal op het eiland aangekomen overtrof het al onze verwachtingen. De party scene, die niet bepaalt bij ons paste, was zeer gecentreerd op twee plekken van het eiland maar verder had je daar weinig mee van doen. De prachtige natuur, de heerlijke temperaturen en de vriendelijke mensen zorgden ervoor dat we ons al heel snel thuis voelden. We begonnen, zoals zoveel mensen doen tijdens vakanties, te fantaseren over hoe het zou zijn om op Ibiza te wonen. Alleen het grote verschil was dat dit gevoel bleef hangen toen we in Nederland terug waren. We bleven dromen over het idee om daar een jaar te gaan wonen en werken om te kijken of het bij ons paste, maar toch vonden we het heel spannend om daadwerkelijk in actie te komen.

We besloten om elkaar een maand bedenktijd te geven. We zouden er niet over spreken met elkaar of andere mensen, maar gewoon rustig de voor- en nadelen op een rij zetten voor onszelf. Ondanks de nadelen en de vrij onhandige timing (we hadden net een huis gekocht en allebei een vast contract gekregen op werk) was de lijst met voordelen langer dan de lijst met nadelen. Een maand later spraken we beiden uit dat we het dolgraag wilden proberen en het idee niet uit ons hoofd konden krijgen.

De prachtige natuur, de heerlijke temperaturen en de vriendelijke mensen zorgden ervoor dat we ons al heel snel thuis voelden.

Een onzekere en spannende periode brak aan. We moesten stap voor stap uitzoeken of het mogelijk was om ons huis legaal onder te verhuren, moesten op zoek naar een verblijfplek op Ibiza (wat erg lastig was), we moesten familie en vrienden gaan vertellen over ons plan en onze banen moesten opgezegd worden.  Dit is zeker geen makkelijke periode geweest. Het geregel was veel werk, maar dat vind ik nooit erg. Maar het verdriet dat we familie en vrienden aandeden door te vertrekken uit Nederland vond ik wel heftig. Toch geloof ik erin dat je je dromen moet volgen. Ookal zou het mislukken, dan hadden we het tenminste geprobeerd en waren we een ervaring rijker. Anders zouden we er misschien altijd spijt van hebben dat we de stap niet gezet hadden.

Dus daar gingen we. We begonnen met werken voor onszelf en kwamen, omdat het een klein eiland is, al heel snel met de juiste mensen in aanraking. We konden werken op evenementen, tijdens televisieproducties en service verlenen aan bekende en minder bekende vakantiegangers van het eiland. En voor we het wisten was het eerste jaar om en waren we nog lang niet klaar met het eiland.

Na anderhalf jaar verkochten we ons huis in Nederland en kozen we ervoor om langer op Ibiza te blijven…. En dat is nu bijna 4,5 jaar geleden. Makkelijk is het zeker niet altijd geweest, maar daar wijd ik nog wel een andere blog aan. Maar ik had dit avontuur voor geen goud willen missen, dus ben nog altijd blij dat we het aan hebben gedurfd om op Ibiza te gaan wonen. Want dit eiland heeft ons nu al zoveel gebracht!

Geen reactie's

Geef een reactie